Lubię wyjeżdżać nad morze, przechadzać się po lesie czy spoglądać w niebo, ponieważ czuję się
wtedy wolna, odprężona, odkrywcza i natchniona.Morze fascynuje mnie nie tylko z powodu ładnego widoku zachodzącego słońca czy szumiących fal, lecz z powodu mojego nietypowego sentymentu. Otóż morze jest dla mnie czymś więcej. Inspiruje mnie, pobudza do myślenia, zachwyca swą ogromną objętością, a także wieloma nieodkrytymi aspektami swoich wód. Z lasem jest podobnie, lecz inspiruje on mnie swoją różnorodnością roślin bądź istot żywych, niedokładnym rozłożeniem wszystkiego na danym obszarze. Niebo intryguje mnie swoją różnorodnością kolorów i panującymi na nim zjawiskami.
Umysł człowieka działa podobnie. Każda myśl, tak samo jak każda fala, każde drzewo czy każda chmura - jest inna. Może być podobna, prawie identyczna, lecz nie jest taka sama jak poprzednia. Człowiek doznaje różnych odczuć przy wielu sytuacjach, takich jak: radość, spokój, smutek, zdenerwowanie, niepokój lub gniew. Można to porównać do natury poprzez ruch morza, kształt liści roślin czy szybkości poruszania się chmur na niebie.
Za przykład podam człowieka smutnego, pogrążonego w melancholii, bezsilnego, zniechęconego do działania, z brakiem nadzieji na lepsze jutro:
Morze - powolny ruch (załamanie), małe, poszarpane i niespokojne fale (zniechęcony do działania, bezsilny).
Las - opadające liście z drzew (poddanie się, bezsilność), gnijąca, mokra ściółka (zniechęcenie do działania, brak nadziei).
Niebo - zanoszące się chmury (melancholia), deszcz (niechęcenie do działania, bezsilność).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz